Zijderups van Robert Galbraith

Cormoran Strike 2 - ZijderupsZijderups is het tweede boek dat JK Rowling heeft geschreven onder de naam Robert Galbraith en vertelt weer over de privédetective Cormoran Strike en zijn assistente Robin Ellacott. Door het oplossen van de zaak van Lula Landry, krijgt Strike een heleboel media-aandacht en daarbij meerdere opdrachten. Deze opdrachten zijn echter niet heel groot, maar Strike vindt het prima zo. Tot op een dag de echtgenote van schrijver Owen Quine bij hem in het kantoor staat. Haar man is al een aantal dagen vermist en hoewel hij vaker langere tijd weg is, maakt zijn vrouw zich nu wel zorgen. Dit komt voornamelijk ook door het afgeronde manuscript dat bij zijn uitgever in de kluis ligt. De uitgever weigert het uit te geven, omdat het enorm veel mensen beledigt die Owen kent. Al snel vindt Strike het verminkte lichaam van Owen en wordt de vermissingszaak ineens een moordzaak.

Het was al even geleden dat ik Koekoeksjong had gelezen, dus ik moest voor ik aan het boek begon even gauw een samenvatting opzoeken waar dat nou precies over ging. Je hebt het verhaal niet echt nodig om Zijderups te kunnen lezen, maar voor bepaalde personages en hun karaktereigenschappen is het wel handig. Het duurde hierdoor ook even voordat ik goed in dit verhaal kwam. De schrijfstijl is net als bij Koekoeksjong en de andere boeken van JK Rowling erg goed. Ik vond dit verhaal echter minder goed dan het eerste boek over Cormoran Strike. Hoewel het verhaal goed in elkaar zat en echt wel interessant was, vond ik het heel jammer dat je als lezer eigenlijk niet kon raden hoe het zou eindigen. Je kreeg daar simpelweg niet voldoende informatie over. Ik vind het zelf bij een detective altijd leuk als je kunt speculeren over hoe het zal eindigen en wie wat heeft gedaan, maar ik had het idee dat dat in dit verhaal niet echt kon.
De personages zitten echt goed in elkaar en zijn realistisch weergegeven. Je kreeg voldoende informatie over iedereen om het verhaal goed te volgen. Niet teveel en ook niet te weinig.
Wat ik erg interessant en bijzonder vond aan het verhaal was dat het werd beschreven vanuit zowel Robin als Cormorans perspectief en dat middenin een gesprek of dialoog het perspectief ineens veranderde zonder dat je dat eigenlijk doorhad. Pas een stukje verder realiseerde je je ineens dat je weer vanuit een ander oogpunt aan het lezen was. De overgang was heel natuurlijk.
Ik heb direct na dit verhaal het volgende boek gelezen (Het slechte pad) en ook dat was weer erg goed. Ik kijk al uit naar haar vierde verhaal dat komende maand in het Engels zal verschijnen.

Advertenties

Het verloren symbool van Dan Brown

Het verloren symboolEen nieuw verhaal over Robert Langdon. Als Robert een telefoontje krijgt van zijn vriend Peter Solomon, twijfelt hij niet lang voor hij in het vliegtuig stapt naar Washington. Eenmaal aangekomen blijkt er echter een heleboel aan de hand en wordt Langdon geconfronteerd met een lang bewaard geheim van de Vrijmetselarij. Zoals altijd in de boeken van Dan Brown begint er een race tegen de klok waarbij meerdere levens op het spel staan.

Het verloren symbool is een prima boek van Dan Brown, maar ik vond hem niet heel super. Het is al lang geleden dat ik zijn andere boeken heb gelezen en ik had het idee dat ik die veel beter vond. Het zou ook kunnen zijn dat dat gewoon al erg lang geleden is en dat ik me er een betere voorstelling van heb gemaakt omdat hij zo enorm bekend is.
Dit boek is wel een typisch verhaal voor Dan Brown. Er is een geheim dat aan het licht moet komen en de tijd dringt. Ik vond dat het heel lang duurde voordat het verhaal op gang kwam. Het middenstuk was spannend en las een stuk vlotter weg. Het einde vond ik weer traag en een beetje onnodig. Als je geïnteresseerd bent in de Vrijmetselarij, kan dit verhaal wel heel interessant zijn. Hoewel ik niet kan inschatten wat de waarde is van de informatie die Brown geeft, kan ik me voorstellen dat dit toch wel enigszins een inkijkje geeft in de Vrijmetselaars. Ik vond zelf dat er te veel op werd ingegaan en dat zorgde ervoor dat ik niet altijd even geboeid was door het verhaal. Heb sommige stukken ook meer gescand daardoor dan daadwerkelijk gelezen. Ik denk wel dat dit kenmerkend is voor Browns schrijfstijl, dus als je daarvan houdt, zal dit verhaal je niet teleurstellen.

Dertien van Stuart MacBride

Dertien

Dertien van Stuart MacBride gaat over detective Ash Henderson die onderzoek doet naar de zogenaamde ‘Birthday Boy’, een moordenaar die al jarenlang meisjes vlak voor hun 13e verjaardag ontvoert. Vervolgens stuurt hij de ouders elk jaar op de verjaardag een kaart met daarop een foto van de meisjes terwijl ze steeds verder mishandeld zijn en vaak met de dood als gevolg. Maar Ash heeft zelf ook een geheim. Zijn dochter Rebecca is een van de meisjes die ontvoerd is door deze ‘Birthday Boy’, maar uit angst om van de zaak afgehaald te worden, heeft hij dit nooit verteld. Hij doet net alsof ze is weggelopen zodat hij kan blijven mee zoeken naar de dader.

Ik had dit boek al vele jaren geleden een keer ergens gezien en was toen al erg geïnteresseerd. Toen ik het uiteindelijk kocht, heeft het nog steeds lang in de kast gestaan (geen tijd om te lezen), maar ik bleef er wel enorm benieuwd naar. Het verhaal leek me namelijk enorm interessant. Helaas viel het enorm tegen. Ik vond de hoofdpersoon echt enorm vervelend en ergerde me heel erg aan alles wat hij deed. Ik verwacht dat een politieagent een bepaalde mate van verantwoordelijkheid heeft, zelfs in een boek. Ash Henderson had dit absoluut niet en hij deed gewoon waar hij zelf zin in had. Zijn collega’s zorgden er daarnaast ook nog eens voor dat hij ermee weg kon komen. Dit zorgde ervoor dat ik meer daarmee bezig was dan met het verhaal. Daarnaast vond ik het einde ook niet echt heel erg bevredigend. Al met al was het dus eigenlijk een grote teleurstelling. Jammer, want ik had me heel erg verheugd op het boek (misschien juist iets te veel).

Stad van de Engelen van Danielle Trussoni

Stad van de engelenStad van de Engelen is het vervolg op Het uur van de Engelen. Tien jaar na de strijd waarin Evangeline verdwijnt, duikt ze ineens weer op in Parijs, waar ook Verlaine woont. Samen met Verlaine is Evangeline in het vorige boek de strijd aangegaan en Verlaine is erg verbaasd dat ze nu tien jaar later ineens weer opduikt. Zijn gevoelens voor haar zijn namelijk niet verdwenen en hij besluit haar te volgen.

In het begin van het verhaal was ik nog wel benieuwd naar hoe het nou verder zou gaan en zat ik er nog wel in. Echter, in de loop van het boek werd dat steeds minder. Er waren veel stukken waarbij veel werd uitgelegd en daar raakte ik soms de draad kwijt. Dit kan ook komen doordat ik weinig kennis heb van de bijbel en dus niet altijd de link kon leggen. Het verhaal zit op zich prima in elkaar, maar ik mis, net als bij het eerste verhaal, de diepgang in de personages.
Ik ben wel een beetje benieuwd naar het 3e deel, maar ik vrees dat dat een teleurstelling gaat worden.  Het ligt er ook wel aan wanneer dit boek verschijnt. Het is al even geleden dat ik dit deel gelezen heb.

Het uur van de Engelen van Danielle Trussoni

Het Uur Van De EngelenIn Het uur van de Engelen van Danielle Trussoni vindt Zuster Evangeline een belangrijke brief waarin de strijd tussen de goede en de kwade engelen centraal staat. De brief brengt haar terug naar een eeuwenoude geschiedenis die eigenlijk nog steeds voortduurt.

Ik moest eerst heel erg inkomen. Op een gegeven moment kwam dat wel, maar bij het tweede deel werd het wel wat minder. De problemen die Celestine met Gabriella had, vond ik irritant beschreven en niet echt wat toevoegen aan het verhaal. Sowieso vond ik de relaties tussen de personages erg onwaarschijnlijk. Ik begon me te ergeren aan hoe snel bepaalde dingen gingen en hoe een personage daarover door ging. Het verhaal zelf zit wel prima in elkaar. Het is enigszins ongeloofwaardig, maar niet vervelend. De relaties tussen de personages waren daarin ongeloofwaardiger. Ik ben wel direct begonnen aan het tweede deel, omdat ik wel benieuwd was naar hoe het verder gaat. Wat mij betreft dus een prima boek, maar op het gebied van personage-ontwikkeling en relaties tussen personages kan Trussoni denk ik nog wel wat verbeteren.