1984 van George Orwell

1984George Orwell publiceerde dit boek voor het eerst in 1949 en gaf toen hiermee een zogenaamd dystopisch beeld af voor de toekomst. Hoewel het altijd al wel een klassieker is geweest, is het de laatste jaren toch weer bekender geworden. Mensen hadden het gevoel dat dat wat hij in 1949 beschreef nu misschien toch wel werkelijkheid is geworden. Het verhaal gaat over Winston Smith, een werknemer van de Ministry of Truth. Op het Ministry of Truth wordt juist de geschiedenis elke keer aangepast zodat deze overeenkomt met de gedachtegang en gebeurtenissen van het heden. Hoewel Winston een prima leven leidt, zet hij wel steeds vraagtekens bij het beleid van de Party, het orgaan dat het land Oceania bestuurt. Hierin gesteund door Julia, proberen ze samen een manier te vinden om te rebelleren tegen de Party.

Ik vind het toch altijd wel lastig om een mening te geven over een klassieker. Het is toch geschreven in een geheel andere periode dan waar wij nu in leven. En dat kun je altijd toch wel weer zien. Ik begrijp heel goed dat mensen die boek nu heel interessant vinden. Hoewel de situatie in het boek totaal niet lijkt op de situatie van vandaag, zitten er zeker elementen in die je goed kunt verbinden met dingen van vandaag de dag. Het verhaal zit goed in elkaar en is interessant te lezen. De schrijfstijl is uiteraard wat ouderwets en loopt niet altijd even lekker door. Dit heeft echter vooral te maken met het feit dat het gewoon lang geleden is geschreven. Sommige delen zijn makkelijk weg te lezen, sommige delen wat lastiger. De rode draad van het verhaal is echter duidelijk en erg interessant. Ik denk dat dit verhaal vooral een leuke discussie geeft over welke elementen nu juist terug te vinden zijn in de maatschappij van vandaag en waarin er nou overeenkomsten zijn. Heb jij het boek ook gelezen? Zo ja, wat vond jij ervan?

Extra verhalen van JK Rowling

31538635Afgelopen week las ik de drie korte e-books die via Pottermore zijn verschenen met achtergrondinformatie over de Harry Potter serie:

Short Stories from Hogwarts of Heroism, Hardship and Dangerous Hobbies

Short Stories from Hogwarts of Power, Politics and Pesky Poltergeists

Hogwarts: An Incomplete and Unreliable Guide

Als groot fan van de Harry Potter serie (ik heb de serie geloof ik wel een stuk of 5 keer helemaal gelezen en de eerste 4 delen zo’n 10 tot 20 keer), was ik heel benieuwd naar deze verhalen.

Het zijn korte boekjes van ongeveer 70 bladzijden en hebben niet echt een verhaal. Ze geven extra informatie over de wereld waarin de serie zich afspeelt. Ik vond het een leuke aanvulling op de serie. Je moet niet hele verhalen verwachten, daarvoor zijn de boeken simpelweg te kort. Ook als je Harry Potter goed kent en er meer over gelezen of gezien hebt, zullen sommige dingen in deze boeken je al bekend voorkomen.

De leukste van de 3 vond ik de Short Stories of Heroism, Hardship and Dangerous Hobbies. In dit boek vertelt JK Rowling meer over de achtergrond van Minerva McGonagall en Remus Lupin. Ik had het idee dat ik weer even terug was in de wereld van Harry Potter en dat beviel me goed!

Een aanrader voor als je de HP-serie leuk hebt gevonden en wel wat meer wil weten. Als je niks met de serie hebt, zou ik je deze boeken ook niet aanraden.

Anderhalf jaar later

Zo anderhalf jaar later begin ik langzaam toch wel steeds vaker terug te kijken naar mijn blog. Ik heb er simpelweg niet de tijd voor gehad de afgelopen 1,5 jaar. Niet voor het bloggen, maar ook niet voor het lezen. Ik wil hier weer iets verandering in aanbrengen. Ik heb geen idee of het gaat lukken, maar we zullen zien!

Om de drempel voor mezelf zo laag mogelijk te houden, ga ik het wat makkelijker aanpakken. In plaats van de bekende layout en structuur die ik had, zal ik het nu alleen bij de titel, auteur en mijn mening houden. Mocht ik weer meer tijd hebben, pak ik het weer meer op. Ook zal ik geen vaste dag pakken om mijn blog te plaatsen, maar doe ik het zodra ik een boek uit heb. Zoals ik al zei, ik heb niet echt veel tijd gehad voor lezen en dat betekent ook dat ik niet elke week wat zal plaatsen. We zullen zien hoe het loopt!

Hierbij de eerste weer! Enjoy!

 

Stefan Ahnhem – Zonder gezicht

Op zich wel een prima boek. Het voelde voor mij tegen het einde wel een beetje aan als dertien in een dozijn. Het idee erachter is wel goed, maar ik vond de uitwerking minder. Ik had gehoopt dat er meer diepgang in zat en dat er meer achter zou zitten. Doordat dit niet het geval was, vond ik het uiteindelijk niet echt een bijzonder boek. Ik kon me ook niet echt inleven in de hoofdpersoon. Doordat er nog wel eens gewisseld werd van perspectief, was het niet helemaal duidelijk of de hoofdpersoon nou wel de enige was of dat er eigenlijk meerdere hadden moeten zijn.
Een prima boek, maar niet heel speciaal. Ik miste iets wat me echt in het boek zou vastgrijpen en waardoor ik het niet naast me neer zou kunnen leggen.

Het geheim van mijn man van Liane Moriarty

MoriartyTitel: Het geheim van mijn man
Auteur: Liane Moriarty
Uitgever: AW Bruna
Aantal pagina’s: 400
Prijs: €19,95

Wat doe je als je een brief van je man vindt die hij voor je heeft geschreven voor na zijn dood. Openmaken zou je zeggen. Maar wat als je man nog springlevend is? Hier loopt Cecilia Fitzpatrick tegenaan. Als ze op een gegeven moment de zolder aan het opruimen is, vindt ze ineens een brief van haar man die ze eigenlijk pas na zijn dood onder ogen zou moeten krijgen. Na veel wikken en wegen opent ze de brief toch, ondanks de expliciete vraag van haar man het niet te doen. Hierdoor komt ze achter een groot geheim. Het liefste had ze gewild dat ze de brief nooit gevonden had, maar nu ze op de hoogte is van het geheim, weet ze ook niet meer hoe ze ermee om moet gaan.
Dan heb je ook nog Tess, wiens echtgenoot haar heeft verteld dat hij verliefd is geworden op een andere vrouw. Ze neemt halsoverkop het vliegtuig naar haar moeder in Sydney om zo haar leven weer een beetje op orde te krijgen.
Als laatste gaat het verhaal naar Rachel. Haar dochter is vele jaren geleden vermoord en dit is een last die ze nog steeds met zich meedraagt. Haar grootste verdriet is dat ze nog steeds niet weet wie de moordenaar is. Na de dood van haar dochter is ook haar band met haar zoon flink verslechterd en nu haar echtgenoot ook is overleden, heeft ze het gevoel dat ze niemand meer heeft.

Mijn mening
Het verhaal heeft heel erg veel weg van de boeken van Jill Mansell. Het onderwerp is echter wel wat zwaarder. Als lezer ga je je afvragen wat geheimen met mensen doen. Moet je ze delen of is het beter om ze voor je te houden? In het begin van het verhaal wordt je er ook heel erg ingetrokken. Helaas blijft dit niet zo. Er zijn bijvoorbeeld momenten waarbij je iets over of van een bepaald personage te horen krijgt, maar waarbij er heel expliciet wordt gemeld dat het steeds in hetzelfde tijdsbestek afspeelt als bij het andere personage door het herhalen van bepaalde gebeurtenissen. Ik vond dit zelf onnodig en geen enkele toevoeging hebben voor het verhaal. De verhalen van de verschillende personages hadden zich ook prima op andere momenten kunnen afspelen. Verder heeft Moriarty de neiging om dingen te overdrijven. In een telefoongesprek wordt er bijvoorbeeld zo’n vijf keer gezegd dat degenen aan de telefoon tegelijk beginnen met praten, van de ongeveer tien dingen die ze zeggen. Ik heb me hier echt wel aan geërgerd en het haalde me uit het verhaal.
Verder leest het verhaal wel prima weg en ze heeft ook wel een vlotte schrijfstijl. De epiloog vind ik wat twijfelachtig. Ik kan het wel hebben, maar ik kan me heel goed voorstellen dat het voor sommige mensen te veel is. De dingen die gezegd worden ondermijnen ook een beetje het gezag van de lezer. Je mag niet meer je fantasie gebruiken om de wat-als in te vullen. Bij sommige stukken van het epiloog vond ik dat fijn, maar bij veel dingen gaat ze toch net wat te ver.
Al met al een prettig verhaal over een zeer interessant onderwerp, maar er zijn een aantal dingetjes die wat mij betreft anders hadden gemogen.

Ik kreeg dit boek van AW Bruna voor de blogtour en las het al een tijdje geleden. Kijk ook hier wat anderen van dit boek vonden!

Keep calm and take a break

keep-calm-and-take-a-break-42Misschien dat sommigen het al door hadden, maar de afgelopen weken liepen de dingen op mijn blog niet helemaal zoals ze normaal lopen. Nu vergeet ik wel vaker dingen, maar het waren er nu wel een heleboel (vind ik zelf dan): blogposts kwamen (te) laat; ik zou afgelopen vrijdag een review plaatsen over Oliver Twist van Charles Dickens, omdat jullie die hadden gekozen in het maandoverzicht van juli; en gisteren had eigenlijk het maandoverzicht van augustus moeten komen, maar ook hier ben ik niet aan toegekomen.
De reden hiervoor is dat ik half augustus ben begonnen met mijn nieuwe baan en daarnaast binnenkort ook met een opleiding ga starten. Na heel lang heel veel tijd te hebben gehad voor lezen en bloggen, is dat nu zo ongeveer het tegenovergestelde. Ik las de afgelopen maanden al wat minder, maar in augustus heb ik maar 1 boek uitgelezen en ook met Oliver Twist schiet het nog absoluut niet op. Ik kom er gewoon simpelweg niet meer aan toe.
In de eerste instantie was mijn idee nog wel om op dezelfde manier door te gaan met mijn blog, maar ik kwam er eigenlijk al heel snel achter dat dit misschien toch iets te veel van het goede was. Naast het feit dat ik gewoon heel erg weinig lees en zo dus bijzonder snel door mijn reviews heen ga, merk ik ook dat m’n blog een beetje naar de achtergrond verdwijnt in mijn hoofd. Kort gezegd vergeet ik gewoon om vrijdags een review te plaatsen. Aangezien ik het nu al vergeet, terwijl mijn opleiding nog niet eens gestart is, denk ik dat dat straks alleen maar erger wordt.
Ik heb dus besloten om het bloggen even op een lager pitje te zetten. Dit betekent niet dat ik er helemaal mee ophoud, maar er zal niet elke week meer een review online komen. Soms misschien wel, maar soms zal het ook wat langer duren. Wat betreft het maandoverzicht moet ik nog even kijken wat ik daarmee ga doen. Voor deze maand komt het in ieder geval niet meer, maar mogelijk straks nog weer wel. Het enige wat ik voor nu hiermee wil is dat ik de verplichting (voornamelijk naar mezelf waarschijnlijk) loslaat.
Hoe lang dit zo is, weet ik helaas nog niet. De opleiding zelf is 2 jaar, maar ik hoop dat het niet zo lang zo zal zijn! De tijd zal het leren!