Wie heeft er wél een boek bij zich? van Johan Goossens

Wie heeft er wél een boek bij zich?Wie heeft er wél een boek bij zich? is een bundel van columns van Johan Goossens, cabaretier en docent Nederlands op het ROC niveau 2. Ik kreeg dit boekje cadeau toen ik 1,5 jaar geleden zelf in het onderwijs begon. Hoewel dit niet op het ROC niveau 2 was, maar op een middelbare school havo/vwo (dat zijn toch echt wel andere leerlingen), zijn er een hoop leuke en herkenbare dingen die Goossens in zijn columns beschrijft. De columns zijn eerder verschenen in Het Parool, maar hierin dus gebundeld.

Hoewel ik het 1,5 jaar geleden al had gekregen, had ik nog niet eerder de tijd genomen om het te lezen. Zonde eigenlijk, want ik had het binnen een uurtje uit. Een groot deel van de columns gaat ook niet over het onderwijs, maar over dingen het dagelijks leven van Goossens. Desondanks vond ik het een zeer vermakelijk boek. Het is vloeiend geschreven en daardoor leest het lekker weg. Mijn leerlingen zijn op vele fronten absoluut niet te vergelijken met de leerlingen beschreven in dit verhaal, maar toch zijn er bepaalde dingen die blijkbaar overal hetzelfde gaan, ongeacht welke school, welke regio of welk niveau.

Het verhaal is denk ik vooral erg leuk voor mensen werkzaam in het onderwijs, maar zeker niet alleen geschikt voor hen.

Little bits of sky van S.E. Durrant

Little Bits of SkyLittle Bits of Sky, een jeugdboek, vertelt het verhaal van Zac en Ira, twee kinderen die van pleeggezin naar pleeggezin worden gebracht. Op een dag komt degene die verantwoordelijk is voor Zac en Ira hen ophalen en brengt ze naar Skilly House, een plek waar meerdere kinderen wonen die geen ouders hebben of van wie de ouders even niet voor hen kunnen zorgen. Het verhaal speelt zich af in 1987 en wordt verteld vanuit het perspectief van Ira, die eigenlijk Miracle heet.

Gedurende het verhaal gebeurt er niet heel erg veel, maar dat maakt het juist wel bijzonder. Het is vloeiend geschreven en leest makkelijk weg. Ik kon me echt voorstellen dat dit geschreven was door de 10-jarige Ira. Je krijgt een klein beetje inzicht in hoe het voor de kinderen moet zijn geweest om op te groeien zonder ouders. Hoewel dit een groot deel van hun leven bepaalt, realiseer je je dat het ook gewoon nog steeds kinderen zijn die bepaalde ideeën en fantasieën hebben die elk ander “normaal” kind ook heeft. Een prettig boek om te lezen. In oktober 2016 is dit boek al getipt door het boekenpanel van De Wereld Draait Door

1984 van George Orwell

1984George Orwell publiceerde dit boek voor het eerst in 1949 en gaf toen hiermee een zogenaamd dystopisch beeld af voor de toekomst. Hoewel het altijd al wel een klassieker is geweest, is het de laatste jaren toch weer bekender geworden. Mensen hadden het gevoel dat dat wat hij in 1949 beschreef nu misschien toch wel werkelijkheid is geworden. Het verhaal gaat over Winston Smith, een werknemer van de Ministry of Truth. Op het Ministry of Truth wordt juist de geschiedenis elke keer aangepast zodat deze overeenkomt met de gedachtegang en gebeurtenissen van het heden. Hoewel Winston een prima leven leidt, zet hij wel steeds vraagtekens bij het beleid van de Party, het orgaan dat het land Oceania bestuurt. Hierin gesteund door Julia, proberen ze samen een manier te vinden om te rebelleren tegen de Party.

Ik vind het toch altijd wel lastig om een mening te geven over een klassieker. Het is toch geschreven in een geheel andere periode dan waar wij nu in leven. En dat kun je altijd toch wel weer zien. Ik begrijp heel goed dat mensen die boek nu heel interessant vinden. Hoewel de situatie in het boek totaal niet lijkt op de situatie van vandaag, zitten er zeker elementen in die je goed kunt verbinden met dingen van vandaag de dag. Het verhaal zit goed in elkaar en is interessant te lezen. De schrijfstijl is uiteraard wat ouderwets en loopt niet altijd even lekker door. Dit heeft echter vooral te maken met het feit dat het gewoon lang geleden is geschreven. Sommige delen zijn makkelijk weg te lezen, sommige delen wat lastiger. De rode draad van het verhaal is echter duidelijk en erg interessant. Ik denk dat dit verhaal vooral een leuke discussie geeft over welke elementen nu juist terug te vinden zijn in de maatschappij van vandaag en waarin er nou overeenkomsten zijn. Heb jij het boek ook gelezen? Zo ja, wat vond jij ervan?

Extra verhalen van JK Rowling

31538635Afgelopen week las ik de drie korte e-books die via Pottermore zijn verschenen met achtergrondinformatie over de Harry Potter serie:

Short Stories from Hogwarts of Heroism, Hardship and Dangerous Hobbies

Short Stories from Hogwarts of Power, Politics and Pesky Poltergeists

Hogwarts: An Incomplete and Unreliable Guide

Als groot fan van de Harry Potter serie (ik heb de serie geloof ik wel een stuk of 5 keer helemaal gelezen en de eerste 4 delen zo’n 10 tot 20 keer), was ik heel benieuwd naar deze verhalen.

Het zijn korte boekjes van ongeveer 70 bladzijden en hebben niet echt een verhaal. Ze geven extra informatie over de wereld waarin de serie zich afspeelt. Ik vond het een leuke aanvulling op de serie. Je moet niet hele verhalen verwachten, daarvoor zijn de boeken simpelweg te kort. Ook als je Harry Potter goed kent en er meer over gelezen of gezien hebt, zullen sommige dingen in deze boeken je al bekend voorkomen.

De leukste van de 3 vond ik de Short Stories of Heroism, Hardship and Dangerous Hobbies. In dit boek vertelt JK Rowling meer over de achtergrond van Minerva McGonagall en Remus Lupin. Ik had het idee dat ik weer even terug was in de wereld van Harry Potter en dat beviel me goed!

Een aanrader voor als je de HP-serie leuk hebt gevonden en wel wat meer wil weten. Als je niks met de serie hebt, zou ik je deze boeken ook niet aanraden.

Anderhalf jaar later

Zo anderhalf jaar later begin ik langzaam toch wel steeds vaker terug te kijken naar mijn blog. Ik heb er simpelweg niet de tijd voor gehad de afgelopen 1,5 jaar. Niet voor het bloggen, maar ook niet voor het lezen. Ik wil hier weer iets verandering in aanbrengen. Ik heb geen idee of het gaat lukken, maar we zullen zien!

Om de drempel voor mezelf zo laag mogelijk te houden, ga ik het wat makkelijker aanpakken. In plaats van de bekende layout en structuur die ik had, zal ik het nu alleen bij de titel, auteur en mijn mening houden. Mocht ik weer meer tijd hebben, pak ik het weer meer op. Ook zal ik geen vaste dag pakken om mijn blog te plaatsen, maar doe ik het zodra ik een boek uit heb. Zoals ik al zei, ik heb niet echt veel tijd gehad voor lezen en dat betekent ook dat ik niet elke week wat zal plaatsen. We zullen zien hoe het loopt!

Hierbij de eerste weer! Enjoy!

 

Stefan Ahnhem – Zonder gezicht

Op zich wel een prima boek. Het voelde voor mij tegen het einde wel een beetje aan als dertien in een dozijn. Het idee erachter is wel goed, maar ik vond de uitwerking minder. Ik had gehoopt dat er meer diepgang in zat en dat er meer achter zou zitten. Doordat dit niet het geval was, vond ik het uiteindelijk niet echt een bijzonder boek. Ik kon me ook niet echt inleven in de hoofdpersoon. Doordat er nog wel eens gewisseld werd van perspectief, was het niet helemaal duidelijk of de hoofdpersoon nou wel de enige was of dat er eigenlijk meerdere hadden moeten zijn.
Een prima boek, maar niet heel speciaal. Ik miste iets wat me echt in het boek zou vastgrijpen en waardoor ik het niet naast me neer zou kunnen leggen.