Het uur van de Engelen van Danielle Trussoni

Het Uur Van De EngelenIn Het uur van de Engelen van Danielle Trussoni vindt Zuster Evangeline een belangrijke brief waarin de strijd tussen de goede en de kwade engelen centraal staat. De brief brengt haar terug naar een eeuwenoude geschiedenis die eigenlijk nog steeds voortduurt.

Ik moest eerst heel erg inkomen. Op een gegeven moment kwam dat wel, maar bij het tweede deel werd het wel wat minder. De problemen die Celestine met Gabriella had, vond ik irritant beschreven en niet echt wat toevoegen aan het verhaal. Sowieso vond ik de relaties tussen de personages erg onwaarschijnlijk. Ik begon me te ergeren aan hoe snel bepaalde dingen gingen en hoe een personage daarover door ging. Het verhaal zelf zit wel prima in elkaar. Het is enigszins ongeloofwaardig, maar niet vervelend. De relaties tussen de personages waren daarin ongeloofwaardiger. Ik ben wel direct begonnen aan het tweede deel, omdat ik wel benieuwd was naar hoe het verder gaat. Wat mij betreft dus een prima boek, maar op het gebied van personage-ontwikkeling en relaties tussen personages kan Trussoni denk ik nog wel wat verbeteren.

Advertenties

Het meisje met alle gaven van M.R. Carey

Het meisje met alle gavenHet Meisje met alle gaven van M.R. Carey begint erg mysterieus. Je ziet alles dan vanuit het perspectief van Melanie en weet dat er iets aan de hand is, maar je weet niet wat. Langzaamaan krijg je steeds meer informatie. Dit komt ook doordat het perspectief steeds wisselt tussen de verschillende personages. Heel veel meer zal ik er niet over zeggen, want het begint niet voor niets zo mysterieus.

Het duurde even voordat ik in het verhaal kwam. Je weet in het begin dus nog helemaal niks en dat zorgde er bij mij in dit geval niet alleen voor dat ik wilde weten wat er zou gebeuren, maar ook dat ik niet echt in het verhaal kon komen. Het verhaal zelf zit verder wel prima in elkaar, maar ik miste heel erg de diepgang bij de personages. Er werd bij allen wel iets verteld over hun verleden, maar ik had niet het idee dat dit veel bijdroeg aan wie de persoon was. Het voelde erg oppervlakkig. Hoewel het verhaal goed in elkaar zit, zorgt dit er wel voor dat ik het geen superboek vond.
De schrijfstijl was vlot en las lekker weg, maar ook hier miste ik diepgang (dat zal ongetwijfeld ook te maken hebben met de oppervlakkigheid van de personages). Ik vond het wat kinderlijk overkomen.
Na de verhalen die ik over dit boek had gehoord, had ik hier meer van verwacht. Het is echt geen slecht verhaal en er zitten zeker goede elementen in, maar mijn verwachtingen waren hoger.

Het geheim van mijn man van Liane Moriarty

MoriartyTitel: Het geheim van mijn man
Auteur: Liane Moriarty
Uitgever: AW Bruna
Aantal pagina’s: 400
Prijs: €19,95

Wat doe je als je een brief van je man vindt die hij voor je heeft geschreven voor na zijn dood. Openmaken zou je zeggen. Maar wat als je man nog springlevend is? Hier loopt Cecilia Fitzpatrick tegenaan. Als ze op een gegeven moment de zolder aan het opruimen is, vindt ze ineens een brief van haar man die ze eigenlijk pas na zijn dood onder ogen zou moeten krijgen. Na veel wikken en wegen opent ze de brief toch, ondanks de expliciete vraag van haar man het niet te doen. Hierdoor komt ze achter een groot geheim. Het liefste had ze gewild dat ze de brief nooit gevonden had, maar nu ze op de hoogte is van het geheim, weet ze ook niet meer hoe ze ermee om moet gaan.
Dan heb je ook nog Tess, wiens echtgenoot haar heeft verteld dat hij verliefd is geworden op een andere vrouw. Ze neemt halsoverkop het vliegtuig naar haar moeder in Sydney om zo haar leven weer een beetje op orde te krijgen.
Als laatste gaat het verhaal naar Rachel. Haar dochter is vele jaren geleden vermoord en dit is een last die ze nog steeds met zich meedraagt. Haar grootste verdriet is dat ze nog steeds niet weet wie de moordenaar is. Na de dood van haar dochter is ook haar band met haar zoon flink verslechterd en nu haar echtgenoot ook is overleden, heeft ze het gevoel dat ze niemand meer heeft.

Mijn mening
Het verhaal heeft heel erg veel weg van de boeken van Jill Mansell. Het onderwerp is echter wel wat zwaarder. Als lezer ga je je afvragen wat geheimen met mensen doen. Moet je ze delen of is het beter om ze voor je te houden? In het begin van het verhaal wordt je er ook heel erg ingetrokken. Helaas blijft dit niet zo. Er zijn bijvoorbeeld momenten waarbij je iets over of van een bepaald personage te horen krijgt, maar waarbij er heel expliciet wordt gemeld dat het steeds in hetzelfde tijdsbestek afspeelt als bij het andere personage door het herhalen van bepaalde gebeurtenissen. Ik vond dit zelf onnodig en geen enkele toevoeging hebben voor het verhaal. De verhalen van de verschillende personages hadden zich ook prima op andere momenten kunnen afspelen. Verder heeft Moriarty de neiging om dingen te overdrijven. In een telefoongesprek wordt er bijvoorbeeld zo’n vijf keer gezegd dat degenen aan de telefoon tegelijk beginnen met praten, van de ongeveer tien dingen die ze zeggen. Ik heb me hier echt wel aan geërgerd en het haalde me uit het verhaal.
Verder leest het verhaal wel prima weg en ze heeft ook wel een vlotte schrijfstijl. De epiloog vind ik wat twijfelachtig. Ik kan het wel hebben, maar ik kan me heel goed voorstellen dat het voor sommige mensen te veel is. De dingen die gezegd worden ondermijnen ook een beetje het gezag van de lezer. Je mag niet meer je fantasie gebruiken om de wat-als in te vullen. Bij sommige stukken van het epiloog vond ik dat fijn, maar bij veel dingen gaat ze toch net wat te ver.
Al met al een prettig verhaal over een zeer interessant onderwerp, maar er zijn een aantal dingetjes die wat mij betreft anders hadden gemogen.

Ik kreeg dit boek van AW Bruna voor de blogtour en las het al een tijdje geleden. Kijk ook hier wat anderen van dit boek vonden!

De geheugenman van David Baldacci

9200000036034889Titel: De geheugenman
Auteur: David Baldacci
Uitgever: AW Bruna
Aantal pagina’s: 400
Prijs: €19,95

Als Amos Decker op een avond thuis komt, treft hij daar dat aan wat volgens mij een van de grootste angsten is van iedereen die een gezin heeft. Zijn zwager, zijn vrouw en zijn negenjarige dochtertje zijn op brute wijze vermoord. Decker, die zelf bij de politie zit, heeft geen idee wat er gebeurd is en ook onderzoek wijst geen moordenaar aan. Maar naast het feit dat Decker zijn gezin is kwijtgeraakt is er nog iets speciaals met hem aan de hand. Vele jaren geleden heeft hij tijdens een football-wedstrijd een zwaar ongeluk gehad waar hij twee keer is doodgegaan en weer gereanimeerd. Als gevolg van dit ongeluk lijdt hij aan iets dat hyperthymesia genoemd wordt. Dit betekent dat Deckers geheugen uitzonderlijk goed is en dat hij niks kan vergeten. Alles wat hij meemaakt kan hij jaren later nog in detail navertellen. Ook de avond waarop hij zijn vrouw en dochtertje dood aantreft in hun huis kan hij nog precies voor de geest halen en hierdoor kan hij het niet afsluiten. Hij raakt zijn baan en zijn huis kwijt en komt een tijdje op straat terecht. Als hij langzaam weer wat aan het opkrabbelen is waarbij hij in een klein hotelletje woont en als privédetective werkt, komt zijn oud-collega ineens bij hem langs om hem te vertellen dat er een man heeft bekend dat hij de moorden op het gezin van Decker heeft gepleegd. Vlak erna worden er ook een aantal moorden gepleegd op de middelbare school van het stadje en hierbij wordt Decker gevraagd te helpen om de schutter te vinden. Langzaam ontpopt deze al gruwelijke moordzaak zich tot een complexe zaak waarbij dingen met elkaar te maken hebben, maar waarvan de verbanden niet duidelijk zijn.

Mijn mening
Hoewel ik natuurlijk wel bekend ben met de naam David Baldacci had ik nog nooit een thriller van hem gelezen. Wel heb ik onlangs een YA van hem gelezen (De voltooiing), maar deze vond ik niet echt heel erg goed. Dit was dus de eerste keer dat ik een “volwassen” Baldacci las en dat is goed bevallen! Het boek begint direct met Amos Decker die zijn gezin thuis vermoord aantreft en daarmee vraag je je direct af wie de moordenaar kan zijn geweest en wat zijn motief hiervoor zou kunnen zijn. Verder kom je er al snel achter dat Decker niet zomaar een hoofdpersoon is, maar dat hij alles tot in de kleinste details kan onthouden. Vervolgens zijn er de moorden op de middelbare school in het stadje en vraag je je af wie dat gedaan zou kunnen hebben. En dan langzaam worden er steeds meer dingen onthuld en ontwikkelt het verhaal zich tot een complexe moordzaak met vele facetten. Dingen hebben met elkaar te maken, maar de manier waarop is onduidelijk. Elke keer als Decker wat ontdekt, krijg je dat mee en probeer je te bedenken wat er aan de hand is. Ik vond het een boeiend verhaal en was zeker wel benieuwd naar wat nou de verbanden waren, waar alles vandaan kwam en wat de motieven waren. Al met al een goede introductie tot de boeken van Baldacci. Ik heb er nog een aantal in de kast staan, dus daar ben ik nu wel benieuwd naar!

Leesmarathon!

Gisteren was het de langste dag van het jaar en officieel het begin van de zomer. Van die zomer hebben we niet heel veel meegekregen, maar de langste dag wel. Ongeveer 2,5 week geleden werd ik door Thomas van AW Bruna Uitgevers gevraagd of ik mee wilde doen aan een leesmarathon op deze langste dag, een langste leesdag dus!
20150617_171524Na even kort beraad met mezelf of ik daar wel tijd voor had, besloot ik om hieraan mee te doen. Helemaal omdat het doel was om zoveel mogelijk te lezen in de Millennium trilogie van Stieg Larsson! Ik kende deze boeken zeker al wel en mijn moeder heeft mij vroeger meerdere malen aangeraden deze te lezen. Toch was ik er nooit aan toegekomen. Dit was een ideaal moment dus!
Dus vorige week ma andag kreeg ik de boeken binnen. Ze zijn helemaal in een nieuw jasje gestoken voor het vierde deel dat in augustus zal verschijnen. Erg mooi, vind ik zelf!
Een week lang lagen ze hier naast de bank te wachten tot ik zou gaan beginnen.

20150621_152626Toen ik zaterdagavond laat van de bioscoop terugkwam, merkte mijn vriend heel terecht op dat het al 21 juni was en dat ik dus best kon beginnen. De eerste paar pagina’s las ik dus al voor ik ging slapen! Een goed begin is het halve werk, zullen we maar zeggen! Ik las overigens toen niet heel veel, want het was een drukke dag geweest en al best wel laat. Dit had ook als resultaat dat ik de volgende dag vrij laat opstond. Maar vol goede moed ging ik verder! Ik had immers een winactie georganiseerd waarbij jullie konden raden tot hoever ik kwam. Hoewel ik zelf niet echt verwachtte verder te komen dan deel 1, waren jullie een stuk ambitieuzer! Er kwam zelfs een keer deel 3 voorbij! De druk was hoog!

20150621_193306In het begin was het nog even inkomen, omdat er vooral heel erg veel uitgelegd wordt. Je moet alle personages nog leren kennen en krijgt daar dus een hoop over te horen. Maar Stieg Larsson is zeker geen slechte auteur en dit was absoluut niet vervelend om te lezen. In de loop van de middag ging het gelukkig wat sneller. Met op de achtergrond de geluiden van de Formule 1 kwam ik toch een redelijk eind. Gelukkig was dit op een Duitse zender, zodat ik niet al te veel afgeleid werd door het commentaar. Ondertussen postte ik mijn voortgang op facebook en twitter
en werd het de deelnemers aan de winactie al snel duidelijk dat ik niet zo’n snelle lezer ben. Ik heb daarin afgelopen tijd blijkbaar toch een verkeerd beeld afgegeven!

20150622_000034Uiteindelijk moest ik om 12 uur concluderen dat ik was gekomen tot pagina 395 van deel 1.
Het vele lezen achter elkaar zat me zeker niet dwars en ik heb ook niet echt een leesdip gehad. Ik h eb een pauze in het lezen gehad omdat we gingen eten en toen laat op de avond mijn vader nog even langskwam. Maar dat waren eigenlijk de enige momenten (op de plaspauzes na natuurlijk) dat ik niet aan het lezen was. En ik vond het best leuk om te zien dat ik op 1 dag toch zoveel kon lezen! Gemiddeld lees ik op een goede dag namelijk maar zo’n 50 pagina’s en nu had ik toch bewezen dat ik er ook meer dan 350 kon lezen. Vriendlief vond het echter niet zo heel gezellig, dus ik vermoed dat de volgende leesmarathon zal plaatsvinden als hij ergens in het buitenland is voor zijn werk ofzo!

Kijk hier welke andere boekbloggers meededen aan de leesmarathon! Sommigen van hen hebben ook hun ervaringen op hun blog gedeeld! *en ik kan je alvast vertellen dat de meesten een stuk meer hebben gelezen dan ik!*