Anderhalf jaar later

Zo anderhalf jaar later begin ik langzaam toch wel steeds vaker terug te kijken naar mijn blog. Ik heb er simpelweg niet de tijd voor gehad de afgelopen 1,5 jaar. Niet voor het bloggen, maar ook niet voor het lezen. Ik wil hier weer iets verandering in aanbrengen. Ik heb geen idee of het gaat lukken, maar we zullen zien!

Om de drempel voor mezelf zo laag mogelijk te houden, ga ik het wat makkelijker aanpakken. In plaats van de bekende layout en structuur die ik had, zal ik het nu alleen bij de titel, auteur en mijn mening houden. Mocht ik weer meer tijd hebben, pak ik het weer meer op. Ook zal ik geen vaste dag pakken om mijn blog te plaatsen, maar doe ik het zodra ik een boek uit heb. Zoals ik al zei, ik heb niet echt veel tijd gehad voor lezen en dat betekent ook dat ik niet elke week wat zal plaatsen. We zullen zien hoe het loopt!

Hierbij de eerste weer! Enjoy!

 

Stefan Ahnhem – Zonder gezicht

Op zich wel een prima boek. Het voelde voor mij tegen het einde wel een beetje aan als dertien in een dozijn. Het idee erachter is wel goed, maar ik vond de uitwerking minder. Ik had gehoopt dat er meer diepgang in zat en dat er meer achter zou zitten. Doordat dit niet het geval was, vond ik het uiteindelijk niet echt een bijzonder boek. Ik kon me ook niet echt inleven in de hoofdpersoon. Doordat er nog wel eens gewisseld werd van perspectief, was het niet helemaal duidelijk of de hoofdpersoon nou wel de enige was of dat er eigenlijk meerdere hadden moeten zijn.
Een prima boek, maar niet heel speciaal. Ik miste iets wat me echt in het boek zou vastgrijpen en waardoor ik het niet naast me neer zou kunnen leggen.

Het geheim van mijn man van Liane Moriarty

MoriartyTitel: Het geheim van mijn man
Auteur: Liane Moriarty
Uitgever: AW Bruna
Aantal pagina’s: 400
Prijs: €19,95

Wat doe je als je een brief van je man vindt die hij voor je heeft geschreven voor na zijn dood. Openmaken zou je zeggen. Maar wat als je man nog springlevend is? Hier loopt Cecilia Fitzpatrick tegenaan. Als ze op een gegeven moment de zolder aan het opruimen is, vindt ze ineens een brief van haar man die ze eigenlijk pas na zijn dood onder ogen zou moeten krijgen. Na veel wikken en wegen opent ze de brief toch, ondanks de expliciete vraag van haar man het niet te doen. Hierdoor komt ze achter een groot geheim. Het liefste had ze gewild dat ze de brief nooit gevonden had, maar nu ze op de hoogte is van het geheim, weet ze ook niet meer hoe ze ermee om moet gaan.
Dan heb je ook nog Tess, wiens echtgenoot haar heeft verteld dat hij verliefd is geworden op een andere vrouw. Ze neemt halsoverkop het vliegtuig naar haar moeder in Sydney om zo haar leven weer een beetje op orde te krijgen.
Als laatste gaat het verhaal naar Rachel. Haar dochter is vele jaren geleden vermoord en dit is een last die ze nog steeds met zich meedraagt. Haar grootste verdriet is dat ze nog steeds niet weet wie de moordenaar is. Na de dood van haar dochter is ook haar band met haar zoon flink verslechterd en nu haar echtgenoot ook is overleden, heeft ze het gevoel dat ze niemand meer heeft.

Mijn mening
Het verhaal heeft heel erg veel weg van de boeken van Jill Mansell. Het onderwerp is echter wel wat zwaarder. Als lezer ga je je afvragen wat geheimen met mensen doen. Moet je ze delen of is het beter om ze voor je te houden? In het begin van het verhaal wordt je er ook heel erg ingetrokken. Helaas blijft dit niet zo. Er zijn bijvoorbeeld momenten waarbij je iets over of van een bepaald personage te horen krijgt, maar waarbij er heel expliciet wordt gemeld dat het steeds in hetzelfde tijdsbestek afspeelt als bij het andere personage door het herhalen van bepaalde gebeurtenissen. Ik vond dit zelf onnodig en geen enkele toevoeging hebben voor het verhaal. De verhalen van de verschillende personages hadden zich ook prima op andere momenten kunnen afspelen. Verder heeft Moriarty de neiging om dingen te overdrijven. In een telefoongesprek wordt er bijvoorbeeld zo’n vijf keer gezegd dat degenen aan de telefoon tegelijk beginnen met praten, van de ongeveer tien dingen die ze zeggen. Ik heb me hier echt wel aan geërgerd en het haalde me uit het verhaal.
Verder leest het verhaal wel prima weg en ze heeft ook wel een vlotte schrijfstijl. De epiloog vind ik wat twijfelachtig. Ik kan het wel hebben, maar ik kan me heel goed voorstellen dat het voor sommige mensen te veel is. De dingen die gezegd worden ondermijnen ook een beetje het gezag van de lezer. Je mag niet meer je fantasie gebruiken om de wat-als in te vullen. Bij sommige stukken van het epiloog vond ik dat fijn, maar bij veel dingen gaat ze toch net wat te ver.
Al met al een prettig verhaal over een zeer interessant onderwerp, maar er zijn een aantal dingetjes die wat mij betreft anders hadden gemogen.

Ik kreeg dit boek van AW Bruna voor de blogtour en las het al een tijdje geleden. Kijk ook hier wat anderen van dit boek vonden!

Keep calm and take a break

keep-calm-and-take-a-break-42Misschien dat sommigen het al door hadden, maar de afgelopen weken liepen de dingen op mijn blog niet helemaal zoals ze normaal lopen. Nu vergeet ik wel vaker dingen, maar het waren er nu wel een heleboel (vind ik zelf dan): blogposts kwamen (te) laat; ik zou afgelopen vrijdag een review plaatsen over Oliver Twist van Charles Dickens, omdat jullie die hadden gekozen in het maandoverzicht van juli; en gisteren had eigenlijk het maandoverzicht van augustus moeten komen, maar ook hier ben ik niet aan toegekomen.
De reden hiervoor is dat ik half augustus ben begonnen met mijn nieuwe baan en daarnaast binnenkort ook met een opleiding ga starten. Na heel lang heel veel tijd te hebben gehad voor lezen en bloggen, is dat nu zo ongeveer het tegenovergestelde. Ik las de afgelopen maanden al wat minder, maar in augustus heb ik maar 1 boek uitgelezen en ook met Oliver Twist schiet het nog absoluut niet op. Ik kom er gewoon simpelweg niet meer aan toe.
In de eerste instantie was mijn idee nog wel om op dezelfde manier door te gaan met mijn blog, maar ik kwam er eigenlijk al heel snel achter dat dit misschien toch iets te veel van het goede was. Naast het feit dat ik gewoon heel erg weinig lees en zo dus bijzonder snel door mijn reviews heen ga, merk ik ook dat m’n blog een beetje naar de achtergrond verdwijnt in mijn hoofd. Kort gezegd vergeet ik gewoon om vrijdags een review te plaatsen. Aangezien ik het nu al vergeet, terwijl mijn opleiding nog niet eens gestart is, denk ik dat dat straks alleen maar erger wordt.
Ik heb dus besloten om het bloggen even op een lager pitje te zetten. Dit betekent niet dat ik er helemaal mee ophoud, maar er zal niet elke week meer een review online komen. Soms misschien wel, maar soms zal het ook wat langer duren. Wat betreft het maandoverzicht moet ik nog even kijken wat ik daarmee ga doen. Voor deze maand komt het in ieder geval niet meer, maar mogelijk straks nog weer wel. Het enige wat ik voor nu hiermee wil is dat ik de verplichting (voornamelijk naar mezelf waarschijnlijk) loslaat.
Hoe lang dit zo is, weet ik helaas nog niet. De opleiding zelf is 2 jaar, maar ik hoop dat het niet zo lang zo zal zijn! De tijd zal het leren!

De geheugenman van David Baldacci

9200000036034889Titel: De geheugenman
Auteur: David Baldacci
Uitgever: AW Bruna
Aantal pagina’s: 400
Prijs: €19,95

Als Amos Decker op een avond thuis komt, treft hij daar dat aan wat volgens mij een van de grootste angsten is van iedereen die een gezin heeft. Zijn zwager, zijn vrouw en zijn negenjarige dochtertje zijn op brute wijze vermoord. Decker, die zelf bij de politie zit, heeft geen idee wat er gebeurd is en ook onderzoek wijst geen moordenaar aan. Maar naast het feit dat Decker zijn gezin is kwijtgeraakt is er nog iets speciaals met hem aan de hand. Vele jaren geleden heeft hij tijdens een football-wedstrijd een zwaar ongeluk gehad waar hij twee keer is doodgegaan en weer gereanimeerd. Als gevolg van dit ongeluk lijdt hij aan iets dat hyperthymesia genoemd wordt. Dit betekent dat Deckers geheugen uitzonderlijk goed is en dat hij niks kan vergeten. Alles wat hij meemaakt kan hij jaren later nog in detail navertellen. Ook de avond waarop hij zijn vrouw en dochtertje dood aantreft in hun huis kan hij nog precies voor de geest halen en hierdoor kan hij het niet afsluiten. Hij raakt zijn baan en zijn huis kwijt en komt een tijdje op straat terecht. Als hij langzaam weer wat aan het opkrabbelen is waarbij hij in een klein hotelletje woont en als privédetective werkt, komt zijn oud-collega ineens bij hem langs om hem te vertellen dat er een man heeft bekend dat hij de moorden op het gezin van Decker heeft gepleegd. Vlak erna worden er ook een aantal moorden gepleegd op de middelbare school van het stadje en hierbij wordt Decker gevraagd te helpen om de schutter te vinden. Langzaam ontpopt deze al gruwelijke moordzaak zich tot een complexe zaak waarbij dingen met elkaar te maken hebben, maar waarvan de verbanden niet duidelijk zijn.

Mijn mening
Hoewel ik natuurlijk wel bekend ben met de naam David Baldacci had ik nog nooit een thriller van hem gelezen. Wel heb ik onlangs een YA van hem gelezen (De voltooiing), maar deze vond ik niet echt heel erg goed. Dit was dus de eerste keer dat ik een “volwassen” Baldacci las en dat is goed bevallen! Het boek begint direct met Amos Decker die zijn gezin thuis vermoord aantreft en daarmee vraag je je direct af wie de moordenaar kan zijn geweest en wat zijn motief hiervoor zou kunnen zijn. Verder kom je er al snel achter dat Decker niet zomaar een hoofdpersoon is, maar dat hij alles tot in de kleinste details kan onthouden. Vervolgens zijn er de moorden op de middelbare school in het stadje en vraag je je af wie dat gedaan zou kunnen hebben. En dan langzaam worden er steeds meer dingen onthuld en ontwikkelt het verhaal zich tot een complexe moordzaak met vele facetten. Dingen hebben met elkaar te maken, maar de manier waarop is onduidelijk. Elke keer als Decker wat ontdekt, krijg je dat mee en probeer je te bedenken wat er aan de hand is. Ik vond het een boeiend verhaal en was zeker wel benieuwd naar wat nou de verbanden waren, waar alles vandaan kwam en wat de motieven waren. Al met al een goede introductie tot de boeken van Baldacci. Ik heb er nog een aantal in de kast staan, dus daar ben ik nu wel benieuwd naar!

Getelde dagen van Siska Mulder

9200000040681782Titel: Getelde dagen
Auteur: Siska Mulder
Uitgever: Boekerij
Aantal pagina’s: 400
Prijs: €19,99

Het leven van Remie Balt lijkt helemaal perfect. Ze heeft haar eigen architectenbureau, verdient daarmee goed de kost, is getrouwd met jeugdliefde Laurens die een mooie carrière heeft in de politiek en woont samen met haar twee kinderen in ’t Gooi. Maar als ze erachter komt dat Laurens een verhouding heeft, blijkt dat hun leven misschien toch niet zo perfect was. Remie wil scheiden, maar Laurens wil koste wat het kost samen blijven. Al is het alleen al voor de kinderen. Dit zorgt voor een heuse strijd tussen de twee en ze maken het elkaar zeker niet makkelijk. Ondertussen ondervinden de kinderen hier ook de nodige problemen van. En dan slaat het noodlot toe, de kinderen worden ontvoerd. De angst die Remie en Laurens doorgaan lijkt hen weer dichter bij elkaar te brengen. Maar toch blijft er wat sudderen….

Mijn mening
Hoewel het verhaal voornamelijk lijkt te gaan over de scheiding van de ouders en de ontvoering van de kinderen zit er toch nog meer achter dit verhaal. Het gaat er niet alleen om hoe de ouders met de scheiding omgaan, maar voornamelijk ook wat voor effect het heeft op de kinderen. Het bijzondere aan dit verhaal is dat de hoofdstuktitels de dagen weergeven. Je begint op Dag 0 en gaat vervolgens verder naar Dag 4 en Dag 71, maar je weet nog niet wat er verder is gebeurd. Langzaam kom je hier steeds meer achter. Naast het feit dat de ontvoering van de kinderen een spanningselement is, is er ook nog het eerste hoofdstuk van het boek. Hier gebeurt wat waarvan je nog lange tijd niet weet wat er nou precies is gebeurd. Verder wordt het verhaal geschreven vanuit zowel het perspectief van Remie als dat van Laurens en dit zorgt ervoor dat je het verhaal van beiden kanten te zien krijgt. Je kan hierdoor niet echt tot een conclusie komen met wie je het nou het meest eens bent. Elke keer is er wel weer wat waardoor je gaat twijfelen.
Siska Mulders schrijfstijl is ook erg prettig. Ze schrijft heel vloeiend en weet hoe ze haar lezers geboeid moet houden.