De kamer van Jonas Karlsson

De kamerTitel: De kamer
Auteur: Jonas Karlsson
Uitgever: Signatuur
Aantal pagina’s: 128
Prijs: €16,95

‘Alle wanorde en onrust verdwenen. De precisie kwam terug.’
Dit is iets wat mij wel zou bevallen. Een plekje waar je alles even de boel de boel kan laten en tot rust kan komen. Je volledig focussen op dat ene ding en niet afgeleid raken door mensen om je heen of je eigen gedachten aan totaal andere dingen.
Dit is wat Björn gevonden heeft. Of tenminste dat denkt hij. Als Björn aan de slag gaat bij de Instantie, heeft hij al direct het idee dat hij er niet helemaal bijhoort. Hij vindt dat de mensen maar ongeorganiseerd werken, lui zijn en niet vol voor het bedrijf gaan. Björn bedenkt dat hij daar wel even verandering in zal brengen, zodra hij eenmaal is opgeklommen. Zelf is hij erg georganiseerd. Vijfenvijftig minuten werken en dan een kleine pauze van vijf minuten en dat de hele dag door. Zijn bureau is georganiseerd en hij zorgt ervoor dat zijn werk ook goed uitgewerkt wordt. Dat hij de mindere klusjes krijgt, vindt hij niet erg. Als hij hierbij laat zien dat hij dat goed kan doen, krijgt hij vanzelf wel ander werk. Al direct op zijn eerste dag vindt Björn een kamertje tussen de toiletten en de papierbakken. In het begin denkt hij dat het een kantoortje is, en trekt hij de deur weer dicht. Dan op een dag besluit hij er toch naar binnen te gaan en merkt dat hij zich hier helemaal op zijn gemak voelt. Zijn collega’s beginnen echter al snel te protesteren tegen het feit dat hij dat kamertje in gaat. Ze beweren zelfs dat er helemaal geen deur zit! Het gaat zelfs zo ver dat ze willen dat Björn niet meer naar het kamertje gaat, omdat hij daarmee de andere medewerkers in verlegenheid brengt. Maar Björn krijgt juist een heleboel gedaan in dat kamertje. Toch realiseert hij zich, na zorgvuldig meetwerk, dat het kamertje er eigenlijk niet zou kunnen zitten. Maar ja, het zit er toch echt, dus zullen degenen die het gebouw hebben ontworpen dat vast gewoon heel goed gedaan hebben. Maar waarom blijven zijn collega’s toch zo vervelend doen? Wat is er toch met dat kamertje?

Mijn mening
Het is een verhaal wat je binnen korte tijd uit hebt. Er zijn veel korte hoofdstukken en redelijk wat witte regels. Echter, het is wel iets wat je toch eventjes bijblijft. Er zit een bepaalde beklemmend ironie in het verhaal. Het personage van Björn is eigenlijk wel heel grappig, juist om zijn eigenaardigheden. Het is een absurd soort persoon waarvan je direct weet dat hij niet normaal in de maatschappij zou kunnen functioneren. Toch, omdat het is beschreven vanuit het perspectief van Björn, begin je je langzaam in hem te verplaatsen. Je begrijpt waarom hij bepaalde dingen juist op die manier doet en begint samen met hem geïrriteerd te raken dat zijn collega’s hem maar niet willen begrijpen. En dat terwijl je aan de andere kant je ook flink kunt ergeren aan zijn karakter, omdat hij op een vervelend belerende manier met de mensen om hem heen omgaat, en daarmee deels ook met de lezer. Aan de ene kant voel je dus heel goed de irritatie van Björn dat zijn collega’s hem maar niet willen geloven, maar je voelt ook juist de wanhoop van deze collega’s omdat Björn niet wil inzien dat zij gelijk hebben. Een zeer goed geschreven, uitzonderlijk verhaal, kan ik dus wel zeggen.
En zo’n kamertje, dat zou mij ook wel bevallen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s